Rodzaje Tynków.

Stosując kryterium rodzaju materiałów, sposobu wykonania, technikę wykonanie możemy wyróżnić wiele rodzajów tynków. Najbardziej powszechie spotykanymi w budownictwie są tynki zwykłe III i IV kategorii.

Zasadnicze różnice w jakości tynków kategorii III i IV sprowadzają się do wyglądu powierzchni i prawidłowości wykonania tzn. zachowania dopuszczalnych odchyłek w odniesieniu do równości powierzchni i liniowości krawędzi. Na równość tynków i ich grubość a przez to zuzycie materiałów ma wpływ jakość robót murarskich.

Tynki zwykłe dzielimy :
– ze względu na rodzaj zaprawy m.in. na :

  • cementowe
  • cementowo-wapienne
  • gipsowe

– ze względu na ilość warstw :

  • jednowarstwowe
  • dwuwarstwowe
  • trójwarstwowe

– ze względu na technikę wykonania tj. stopień wygładzenia powierzchni :

  • wyróżniamy tynki w kategoriach od 0 do IVw

Kategoria tynku oznacza również dokładność wykonania tj. wraz ze wzrostem kategorii rosną wymagania co do równości powierzchni i liniowości krawędzi co sprawdza się przykładając łatę kontrolną o długości 2,0m.
W praktyce, w zależności od przeznaczenia pomieszczeń, warto zwrócić szczególną uwagę na równość tynku, ale także i ścian już na etapie murowania, w następujących miejscach :

  • w strefach „przypodłogowych” szczególnie w pokojach, wiąże się to z późniejszym montażem listew lub wykonywaniem cokołów
  • utrzymanie kątów prostych, rónoległości i prostopadłości ścian, szczególnie w łazience ikuchni gdzie z reguły wykończenie posadzek stanowią płytki

Uzyskanie równej powierzchni tynku ułatwia zastosowanie pionowych listew tynkarskich i listew narożnikowych. Wierzchnia warstwa tynków cementowo-wapiennych powinna być wykonana z użyciem piasku przesianego co wyeliminuje prawdopodobieństwo powstawania w trakcie zacierania śladów po większych ziarnach. Coraz powszechniejsze staje się stosowanie gotowych zapraw tynkarskich, które po wymieszaniu z odpowiednią ilością wody dają możliwość uzyskania tynku o powtarzalnych właściwościach użytkowych, jednakowej barwie i strukturze. Grupa Ożarów posiada w swojej ofercie gotowe zaprawy do tynkowania ręcznego i tynkowania z użyciem agregatu tynkarksiego.

Jak Murować Z Cegły Klinkierowej.

Inwestorzy decydujący się na zastosowanie cegieł klinkierowych lub innych elementów elewacyjnych oczekują odpowiedniego efektu wizualnego. Zastosowanie się do zawartych tu zaleceń spowoduje, że ryzyko pojawienia się wykwitów i przeebarwień zostanie ograniczone do minimum.

  • Należy murować z cegły suchej trwałej i czystej o małej nasiąkliwości.
  • Na fundamencie należy wykonać izolację przeciwwilgociową poziomą zabezpieczającą przed kapilarnym podciąganiem wody.
  • Robót murarskich nie należy prowadzić w czasie dużej wilgotności powietrza, deszczu, mgieł lub dużego nasłonecznienia.
  • Mur należy zabezpieczyć przed wpływami atmosferycznymi zapewniając jednocześnie odpowiednią wentylację.
  • Należy zwrócić szczególną uwagę na dozowanie odpowiedniej ilości wody. Jeżeli w trakcie prowadzenia robót nastąpiło zgęstnienie zaprawy, to należy przywrócić jej poprzednią konsystencję ponownie mieszając bez dodawania wody. Zaprawę należy zużyć w czasie podanym przez producenta.
  • Murowanie na pełną spoinę (fugę) ograniczy zatrzymywanie wody między elementami muru (cegłami).
  • Elementy murów, ogrodzeń, elewacji należy zabezpieczać daszkami, obróbkami blacharskimi w celu ograniczenia wpływu wartunków atmosferycznych.
  • W ścianach trójwarstwowych zaleca się stosowania pustki powietrznej (2,5 do 3,0cm).
  • Po upływie 28 dni od daty zakończenia robót murarskich zaleca się zabezpieczenie spoin dostępnymi na rynku środkami impregnującymi.

Uwagi dotyczące zabezpieczeń przed wpływami atmosferycznymi obowiązują również w okresie 14 dni od zakończenia robót w celu zapewnienia uzyskania przez mur właściwości użytkowych.
Przestrzeganie powyższych zaleceń ograniczy do minimum zjawisko występowania wykwitów, należy jednak mieć świadomość, że jest to naturalny efekt będący konsekwencją procesów chemicznych zachodzących podczas wiązania zapraw zawierających w swoim składzie cement. Więcej informacji o wykwitach znajdzecie Państwo klikając ten link.

Wykwity – Jak Powstają ?

Wykwity powstają w wyniku procesów fizykochemicznych zachodzących w procesie wiązania i twardnienia zapraw i betonów.

W wyniku hydrolizy krzemianów wapniowych zawartych w cemencie dochodzi do karbonizacji wodorotlenku wapniowego. W efekcie powstaje słabo rozpuszczalny w wodzie węglan wapiowy, który jest widoczny w postaci białego nalotu. Z upływem czasu węglan wapniowy zachodzi w reakcję z dwutlenkiem węgla z powietrza w wyniku czego powstaje łatwo rozpuszczalny w wodzie kwaśny węglan wapniowy, który pod wpływem waunków atmosferycznych z czasem zanika. Opisany proces jest długotrwały i zachodzi nawet przez okres 2 do 3 lat, w efekcie prowadzi jednak do samoczynnego zaniku wykwitów. Głównym powodem nadmiernego powstawania wykwitów jest zbyt duża ilość wody w murowanym elemencie, której źródłem jest :

  • przedozowanie wody użytej do przygotowania zaprawy murarskiej wilgoć zawarta w elementach z których wznoszony jest mur (cegłach, bloczkach)
  • wilgoć z opadów atmosferycznych
  • wilgoć z powietrza
  • skład chemiczny wbudowywanego elementu (np. cegła, bloczek …)

Należy mieć świadomość, że wykwity to wizualny efekt procesów chemicznych, zachodzących w każdym rodzaju zaprawy zawierającej cement. Intensywność tych procesów zależy w bardzo dużym stopniu od staranności prowadzenia robót murarskich. Dlatego, mając na uwadze dobro naszego klienta został przygotowany zbiór zasad, których przestrzeganie spowoduje, że ryzyko powstawania wykwitów zostanie ograniczone do minimum. Zobacz Jak Murować Z Cegły Klinkierowej.